Szkolne obchody Dnia Niepodległości. Listopad 2025 

Główne uroczystości poprzedziła przygotowana przez bibliotekę szkolną wystawa w holu szkoły, przedstawiająca sylwetki twórców niepodległości.
Program edukacyjno-artystyczny na dzień 12 listopada przygotował nauczyciel historii Krzysztof Błażewicz we współpracy z biblioteką szkolną, prof. Wiolettą Budny i młodzieżą klas 3BL, 4 AL i 4BL.

W uroczystości uczestniczyli Pani dyrektor Małgorzata Strycharz, wychowawcy i nauczyciele z klasami 4AL, 4HT, 4GT i 4AT. Miejscem była czytelnia
szkolna.
Motywem przewodnim naszej uroczystości był las, jako miejsce schronienia, walki i wiecznego spoczynku partyzantów i żołnierzy walczących o suwerenność Rzeczpospolitej. W stylu leśno-wojskowym zostały przygotowane dekoracje i ubiór prowadzącego
uroczystość.
Na początku wspólnie zastanowiliśmy się dlaczego większości Polaków nie interesowało „szczęście bez wolności”. Rozważyliśmy przyczyny walki o nią i uświadomiliśmy sobie niezaprzeczalne walory wolności ( wysłuchaliśmy pieśni powstańców styczniowych „Na bój,
Polacy, na bój” jaki i wypowiedzi młodzieży).
Nauczyciel historii odniósł się do niepodległościowej historii swojego dziadka, oficera Armii Krajowej Aleksandra Wolskiego „Jastrzębia”, powstańca warszawskiego, prezentując napisaną i właśnie opublikowaną wspólnie z bratem książkę o nim i jego zgrupowaniu –
Zgrupowaniu Stołpeckim, które następnie stanowiło trzon Grupy Kampinos AK. Żołnierze Zgrupowania, uciekając przed bolszewikami z dalekiej Puszczy Nalibockiej (dziś Białoruś), nieśli pomoc walczącej Warszawie. Pieśń „Warszawo ma” wzruszająco zaśpiewała na naszej uroczystości Oliwia Syska z klasy 4 BL, zbierając gorące oklaski.
Poetyckie utwory wybranych twórców (Norwid, Słonimski, Krasicki , Różewicz) w recytacji młodzieży uświadomiły nam zarówno piękno i ukochanie Ojczyzny, jak i cenę walki o Nią. Święto Niepodległości każe nam wspominać nie tylko bohaterów walk, ale także zastanowić się jak obecnie powinien wyglądać nasz patriotyzm i jakie działania powinniśmy podejmować na co dzien. W tej kwestii również oddaliśmy głos młodzieży.
Przed zakończeniem uroczystości kolejną pieśń („Rozkwitały pęki białych róż”), poprzedzoną poruszeniem wątku rodzinnego prof. Błażewicza, zaśpiewała Oliwia.
Finałem była próba wyjaśnienia przez młodzież sensu zgromadzonych w sali czytelni leśnych eksponatów jako ilustracji do poszczególnych etapów historii narodów Rzeczpospolitej.